Czy cukrzyca jest dziedziczna, czy można się nią zarazić?

Cukrzyca jest jedną z powszechnych i niestety nieuleczalnych chorób, które są powszechne w dzisiejszej populacji. Podczas gdy niektórzy ludzie uważają, że cukrzyca jest uwarunkowana genetycznie i nic nie może im się stać, inni obawiają się jej bez żadnego powodu. Jak to zwykle bywa, prawda leży gdzieś pomiędzy tymi skrajnościami. Dlatego w dzisiejszym artykule przyjrzymy się cukrzycy, co się za nią kryje i jak jej uniknąć.

Treść artykułu:

• Cukrzyca i insulina
• Jak dzieli się cukrzyca?
• Jak rozpoznać cukrzycę?
• Co powinienem zrobić, jeśli podejrzewam, że mam cukrzycę?
• Co powinienem zrobić, aby uniknąć cukrzycy?
• Co mogę wynieść z dzisiejszego artykułu?

Cukrzyca i insulina

Aby w ogóle móc zdefiniować cukrzycę, należy najpierw zrozumieć działanie insuliny. Jest to hormon peptydowy wydzielany przez wysepki Langerhansa w trzustce. Jest ona wydzielana w naszym organizmie zupełnie naturalnie i na dwa sposoby - w sposób ciągły (nieprzerwanie w ciągu dnia), a po posiłku, zwłaszcza bogatym w węglowodany. Podstawową rolą insuliny jest obniżanie poziomu cukru we krwi poprzez umożliwienie mu bezpośredniego dotarcia do komórek. Innymi słowy, im więcej glukozy mamy we krwi (na przykład w wyniku bardzo słodkiego posiłku), tym większe musi być wydzielanie insuliny. Przeciwieństwem (tzw. antagonistą) insuliny jest hormon zwany glukagonem. Ten z kolei zwiększa poziom cukru we krwi, co można zaobserwować na przykład podczas długich, ciężkich treningów, gdy glikogen jest rozkładany na cząsteczki glukozy, które można wykorzystać jako źródło energii.

Poziom cukru we krwi można określić poprzez nakłucie palca.

Jak dzieli się cukrzyca?

Mechanizm ten, podobnie jak inne mechanizmy zachodzące w naszym organizmie w każdej minucie, jest niemal genialny. Ale problem pojawia się, gdy trzustka wydziela insulinę, ale nie wydziela jej w potrzebnych ilościach. W końcu wydziela wystarczającą ilość, ale komórki nie są już na nią odporne i wszystko przestaje działać tak, jak powinno. W tym miejscu pojawia się cukrzyca, którą można dalej podzielić na:

Cukrzycę typu 1

Cukrzyca typu 1 jest mniej powszechnym typem cukrzycy i powoduje tak zwany całkowity niedobór insuliny, który utrzymuje się przez całe życie. Mówiąc najprościej, mechanizm choroby polega na tym, że nasz własny układ odpornościowy niszczy nasze komórki B, w których wytwarzana jest insulina. Rozwój tej choroby nie jest w pełni zrozumiały, genetyka prawdopodobnie odgrywa pewną rolę, ale różne czynniki środowiskowe mogą być również zaangażowane, a niektórzy naukowcy uważają nawet, że skład mikrobioty jelitowej odgrywa pewną rolę, chociaż nie jest to dobrze potwierdzone. Tylko około 7% osób z cukrzycą zapada na tę chorobę i zwykle rozwija się ona w okresie dojrzewania, choć możliwe jest zachorowanie w każdym wieku.

Cukrzyca typu 2

Cukrzyca typu 2 jest z natury bardziej powszechna i jest tak zwanym względnym niedoborem insuliny. Nasz organizm produkuje insulinę, ale komórki potrzebują jej jeszcze więcej, ponieważ są na nią odporne. Co ciekawe, choroba ta kiedyś występowała głównie u osób w średnim wieku, ale obecnie coraz częściej pojawia się u młodszego pokolenia - jednym z powodów jest brak ruchu i siedzący tryb życia. Otyłość jest również bardzo częstą przyczyną cukrzycy jako takiej, a wystąpieniu tej choroby można zapobiec (lub opóźnić) poprzez zdrowy tryb życia ze zbilansowaną dietą i dużą ilością aktywności sportowej. Oczywiście ograniczenie nadmiernej ilości tłuszczów i cukrów prostych jest również rozwiązaniem.

Otyłość jest jednym z czynników, które mogą przyczyniać się do rozwoju cukrzycy.

Skąd mam wiedzieć, czy mam cukrzycę?

Cukrzyca ma wiele różnych objawów, które niestety nie u każdego mogą występować automatycznie, a niektóre z efektów są wręcz przeciwstawne. W przypadku cukrzycy ważne jest, aby szukać:

• Zmiany masy ciała - niektóre osoby z cukrzycą mogą doświadczać ciągłego głodu we wczesnych stadiach choroby, co prowadzi do przybierania na wadze, ale inni pacjenci mogą tracić na wadze. Ważne jest, aby obserwować wszelkie wahania, które nie są uzasadnione.
• Pragnieniei częste oddawanie moczu - oba typy cukrzycy charakteryzują się pragnieniem i związanym z nim częstym oddawaniem moczu. Infekcje dróg moczowych i odwodnienie nie należą do rzadkości.
• Niewyraźne widzenie - siatkówka oka jest bardzo wrażliwa na wahania poziomu glukozy, dlatego cukrzycę często rozpoznaje się po niewyraźnym widzeniu. Zjawisko to może nie występować stale, a raczej pojawiać się falami.

Mogą również występować mniej powszechne problemy, takie jak pieczenie kończyn dolnych, upośledzone gojenie się ran, ciągłe zmęczenie, złe samopoczucie, a w skrajnych przypadkach dezorientacja psychiczna. Cukrzyca typu 1 jest chorobą autoimmunologiczną, więc styl życia i inne czynniki nie odgrywają roli. W przypadku cukrzycy typu 2 styl życia odgrywa główną rolę, a jeśli jesteś zestresowany, masz nadwagę i nadmiar prostych węglowodanów w diecie, jesteś znacznie bardziej narażony na rozwój cukrzycy.

Co zrobić w przypadku podejrzenia cukrzycy?

Jeśli podejrzewasz u siebie cukrzycę, zdecydowanie dobrym pomysłem jest wizyta u lekarza, który zleci badanie poziomu cukru we krwi - będą oni zainteresowani zarówno odczytami na czczo, jak i przerywanymi, a całe zestawy testów będą powtarzane wielokrotnie, aby naprawdę zagwarantować wynik.

Zdrowa dieta jest jednym z najważniejszych filarów zapobiegania cukrzycy typu 2

Co mogę zrobić, aby uniknąć cukrzycy?

Dobrą wiadomością jest to, że wielu przypadkom cukrzycy typu 2 można zapobiec, jeśli stosuje się odpowiednią dietę. Kluczem do wszystkiego jest pozbycie się nadwagi i otyłości, jeśli na nią cierpisz. Oczywiście wiąże się to również z aktywnym stylem życia i zdrową dietą. Te trzy czynniki w zupełności wystarczą jako profilaktyka. Jeśli więc jesteś aktywny, chodzisz na siłownię lub w inny sposób uprawiasz sport co najmniej dwa do trzech razy w tygodniu i starasz się mieć zbilansowaną dietę, przynajmniej w miarę możliwości, nie masz się absolutnie czym martwić w przypadku cukrzycy lub stanu przedcukrzycowego. Mimo to zalecamy, aby robić to ze spożyciem węglowodanów.

Co należy zabrać z dzisiejszego artykułu?

Najważniejszą rzeczą, którą powinieneś wynieść z dzisiejszego artykułu jest to, że rozróżniamy cukrzycę typu 1 i typu 2. Podczas gdy ta pierwsza jest autoimmunologiczna i nie można na nią w żaden sposób wpłynąć, ta druga jest dość często spowodowana złą dietą, brakiem ruchu i, co nie mniej ważne, nadwagą lub otyłością, co jest oczywiście związane z powyższymi czynnikami. Ale nie ma powodu do stresu, jeśli masz wystarczająco dużo ruchu i starasz się utrzymać swoją wagę i dietę w normie, oczywiście nie jesteś zagrożony cukrzycą.