Czy znasz różnicę między łososiem atlantyckim a pacyficznym? Różnica jest ogromna i o tym właśnie jest dzisiejszy artykuł.

Niedawno opublikowaliśmy artykuł na temat korzyści płynących z kwasów tłuszczowych omega-3, w którym stwierdziliśmy, że łosoś jest również doskonałym źródłem kwasów tłuszczowych omega-3.

Ale czy wiesz, że istnieje duża różnica między łososiem atlantyckim a pacyficznym? Jest to temat poniższych wierszy.

Czy jesteś pewien, że Twój łosoś to naprawdę łosoś?

Jeśli kochasz swoje zdrowie, z pewnością jesz łososia. Dużo łososia.

Biorąc pod uwagę wszystkie kwasy tłuszczowe omega-3, musiałbyś być szalony, aby tego nie robić.

Problem w tym, że prawdopodobnie nie jesz tego łososia, którego powinieneś!

W rzeczywistości prawdopodobnie jesz coś podobnego do pstrąga, który został zabarwiony, aby ukryć jego nieatrakcyjny szary kolor. Co więcej, pstrągi żywią się głównie zbożem, co negatywnie wpływa na zawartość kwasów tłuszczowych omega-3 w ich mięsie!

Łosoś pacyficzny i atlantycki

Mamy tu do czynienia z ogromnym popytem na łososie, ale większość gatunków nie może być trzymana w niewoli.

Sezon, w którym można łowić łososie na Oceanie Spokojnym to mniej więcej tylko czerwiec i lipiec. Większość łososi pacyficznych łowi się właśnie w tych dwóch miesiącach. To, co nie jest sprzedawane natychmiast, jest puszkowane lub mrożone.

Ponieważ łosoś pacyficzny żyje dziko, odżywia się naturalną dietą, a jego mięso ma ładny różowy kolor i jest pełne kwasów tłuszczowych omega-3, których tak bardzo pragniemy.

Łosośatlantycki, często nazywany łososiem szkockim (abyś myślał, że żyje na wolności), może być hodowany w niewoli.

W rezultacie 99% łososi atlantyckich pochodzi z farm rybnych, gdzie są one karmione mieszanką pokarmu dla ryb i zbóż.

Takie ryby mają naturalnie niższą zawartość kwasów tłuszczowych omega-3, a większość z nich występuje w postaci ALA lub kwasu alfa linolowego.

Owszem, organizm może przekształcić ALA w DHA i EPA (cenne dla nas niezbędne kwasy tłuszczowe), ale wydajność tej konwersji wynosi od 2 do 15 procent.

Inną konsekwencją tej diety jest kolor mięsa, który jest tak szary, że przypomina stare spodenki dżokejskie. Hodowcy dodają do takich ryb astaksantynę i kantaksantynę, które są sztucznymi barwnikami.

Astaksantyna jest ekstrahowana z mączki krewetek i jest w większości syntetyczna. Jest dobrym przeciwutleniaczem, który zwiększa płodność i wzrost ryb. Niestety, kantaksantyna gromadzi się w ludzkiej siatkówce i może mieć negatywne konsekwencje.

Kolejny problem

Hodowlane łososie atlantyckie są nękane przez pchły morskie, małe pasożyty, które żywią się skórą, śluzem i krwią. W tym przypadku hodowcy muszą uciekać się do środków chemicznych, które choć szkodliwe dla pcheł, są również szkodliwe dla ludzi.

W 2004 r. europejscy naukowcy wydali kilka ostrzeżeń, że ludzie powinni jeść łososia atlantyckiego tylko raz na 4 miesiące.

Badanie opublikowane w JAMA częściowo to obala, twierdząc, że korzyści płynące ze spożywania takiego mięsa (białko i niektóre kwasy tłuszczowe omega-3) przewyższają możliwe ryzyko. Jednak zanieczyszczenie tych ryb jest nadal kwestionowane.

Więc co powinienem jeść?

"Szkocki łosoś" jest prawdopodobnie nadal lepszy niż hamburger, ale nigdzie nie dorównuje łososiowi pacyficznemu. Oczywiście, prawdopodobnie nie będziesz w stanie łatwo zdobyć lub pozwolić sobie na tę rybę.

Jeśli jesteś podobny do mnie i nie chcesz żyć w iluzji tego, co jesz, zaopatrz się w łososia pacyficznego w puszce.

Jeszcze jedno: Hodowle ryb są nielegalne na Alasce, co oznacza, że wszystko z napisem Alaska na etykiecie jest dziko złowione, przez cały rok!

Jeśli nie zamierzasz zawracać sobie tym głowy, zaopatrz się w suplement zawierający kwasy tłuszczowe omega-3 w odpowiednich ilościach i proporcjach.

Źródło: www.t-nation-com - Porada: Dobry łosoś, zły łosoś
Autor.