Chcesz mieć potężne plecy? Jay Cutler zakończył debatę na temat martwego ciągu i rack pull.

Kiedy mówisz Jay Cutler, większość fanów kulturystyki od razu myśli o jego niesamowitej szerokości i głębokości pleców. To właśnie jego plecy pomogły mu ostatecznie zdetronizować nietykalnego Ronniego Colemana. Czterokrotny Mr. Olympia niedawno powrócił do jednego z najczęstszych pytań na siłowniach w swoim filmie: co jest lepsze do budowania mięśni? Klasyczny martwy ciąg z ziemi, czy skrócony zakres ruchu rack pull (touch)?

Dwa różne narzędzia do jednego celu

Odpowiedź Cutlera może zaskoczyć tych, którzy szukają jednoznacznego zwycięzcy. Według niego nie jest to bitwa "kto z kim", ale zrozumienie, do czego służy każde ćwiczenie. Jay zwraca uwagę, że choć oba ruchy wyglądają podobnie, mają różne role w treningu.

Postrzega on klasyczny martwy ciąg z ziemi jako złożoną sprawę, która angażuje całe ciało od łydek po pułapki. Jest to ćwiczenie na brutalną siłę i ogólną objętość. Z drugiej strony, podciąganie na stojakach, czyli podciąganie z zatrzymania (zwykle z kolan), było kluczem w jego treningu izolacyjnym. Jeśli chciał konkretnie skupić się na dolnej części pleców i ścięgnach podkolanowych bez nadmiernego wyczerpywania nóg, sięgał po tę odmianę. Wspomina, że podczas jego najcięższych przygotowań do Olympii, poprawki były integralną częścią jego rutyny, ponieważ pozwalały mu konkretnie kształtować szczegóły, które robią różnicę na scenie.

Strategia mistrza.

Jak więc Jay to wszystko połączył? Jego podejście nie było dogmatyczne. Zamiast odrzucać jedno ćwiczenie, zmieniał je - często co tydzień. Zapewniało to, że jego ciało otrzymywało impuls do wzrostu ogólnej siły, ale jednocześnie nie zaniedbywał specyficznego rozwoju dolnej części pleców, pośladków i ścięgien podkolanowych.

To właśnie ta zmienność pozwoliła mu na długoterminowe postępy bez nadmiernego przeciążenia. Sam Cutler mówi:

"To zależy od tego, czego wymaga trening w danym momencie. Czasami potrzebujesz wyciągnięcia całego ciała z ziemi, innym razem bardziej izolowanej pracy dolnej części pleców".

Zapomnij o maksimach

Jego pogląd na ciężary i powtórzenia jest również interesujący. Podczas gdy filmy z jego treningów wyglądają brutalnie, Cutler nigdy nie był fanem podnoszenia ciężarów i "maksów" na jedno powtórzenie. Aby osiągnąć przysłowiową plastyczność mięśni, trzymał się ściśle zakresu kulturystycznego.

Cokolwiek załadował na sztangę, dążył do co najmniej ośmiu powtórzeń w trzech do czterech zestawach roboczych. To właśnie ta objętość pracy pod napięciem przyniosła mu wyniki, a nie bezmyślne podnoszenie rekordowych ciężarów, które widzimy u trójboistów siłowych.

Zostaw ego poza siłownią

Podsumowując, przesłanie Cutlera jest jasne: jeśli chcesz wszechstronnego rozwoju, nie unikaj żadnej z opcji. Ale pamiętaj o głównym punkcie, który Jay powtarza w kółko - technika jest ważniejsza niż ciężar. Trzy największe błędy, przed którymi ostrzega to:

1. Zbyt duży ciężar kosztem formy.
2. Zła początkowa pozycja ciała.
3. Zaokrąglanie pleców.

Jeśli unikniesz tych błędów i sprytnie przeplatasz uderzenia na ziemi z dotknięciami, przeniesiesz swoje plecy na zupełnie nowy poziom.