Trening dostosowany do osobowości

Większość z nas stara się dostosować swój trening do wielu czynników - interesuje nas cel (czy chcemy siły, większej objętości czy wręcz przeciwnie rzeźby), nasz typ ciała i nasze słabości, w które celujemy. Dla niektórych czas może również odgrywać rolę, bierzemy pod uwagę, o której porze dnia idziemy na trening i jak długo możemy być na siłowni. Jednak niewiele osób dostosowuje swój trening do swojego profilu psychologicznego. W rzeczywistości wielu trenerów i programów w czasopismach ustaliło niezmienne metody dla określonego rodzaju treningu - mamy treningi objętościowe, treningi obwodowe, trening siłowy, nieprzekraczający 30 minut........ Jest ich wiele. Ale czy na przykład osoba melancholijna, choleryczna, flegmatyczna lub sangwiniczna powinna wykonywać ten sam trening objętościowy? Czy i w tym przypadku trening nie powinien być inny?

Oczywiście częstotliwość, rodzaj treningu i dostosowana do niego dieta są kluczowymi czynnikami sukcesu, ale musimy również zdawać sobie sprawę z tego, że nasza osobowość wpływa na to, jak reagujemy na te bodźce i jak ogólnie się czujemy. Osobowość to zestaw emocji, uczuć, myśli, postaw i percepcji. Cały ten zestaw wpływa następnie na jakość i sukces treningu i diety. Nie bez powodu starożytni Grecy twierdzili, że siła umysłu może zrekompensować wiele słabości ciała.

Najważniejszym czynnikiem jest MOTYWACJA. Motywacja do trzymania się diety, treningu, kontynuowania go. Jeśli trening jest dopasowany do naszej psychiki, można osiągnąć jeszcze lepsze rezultaty niż przy klasycznym treningu.

Każdy zna podstawowe typy osobowości, które dzielą się na sangwinika, choleryka, flegmatyka i melancholika. Według tego starszego typu podziału, sangwinik ma bardziej wesołą naturę, jest trochę roztargniony i ze względu na swoją ekstrawertyczną naturę często jest nieskoncentrowany, trening, który by mu odpowiadał nie powinien być monotonny i długotrwały, ponieważ zacząłby go nudzić. Sangwinik lubi trenować w grupie, lubi towarzystwo. Jednak jego partner treningowy powinien być w stanie powstrzymać go przed rozmową z przyjaciółmi przez połowę treningu. Choleryk - wybuchowy, często agresywny typ, często niekontrolowany, powinien iść na trening szybko i bardzo ciężko, średnio lub krótko. Na siłowni potrafi się wyżyć. Nie lubi jednak zbytnio dyscypliny. Woli partnera, który jest dla niego wystarczająco dobry i będzie trenował równie ciężko jak on. Flegmatyk - może nieco wolniejszy, ciężko pracuje, ale musi zmusić się do większej aktywności. Potrzebuje zachęty, a jeśli ma się ścigać, potrzebuje tła. Lubi dłuższe sesje treningowe ze stałym obciążeniem. Jest ruchliwy i ruchliwy, ale czasami wydaje się dość introwertyczny. Melancholijny - smutny, zamyślony, zamyślony, ale często brakuje mu pewności siebie - potrzebuje kogoś, kto doda mu pewności siebie i podtrzyma go na duchu, niestety jest najbardziej skłonny do rezygnacji z treningu. Preferuje trening ze średnią ilością powtórzeń - ciężki trening go wykończy, zbyt duża ilość powtórzeń znudzi i wykończy. Z drugiej strony najbardziej mogą mu pomóc techniki relaksacyjne i wizualizacyjne oraz połączenie ciała z umysłem.

Uważam jednak, że ta ocena jest zbyt krótka i wiele testów osobowości obecnie z niej rezygnuje. Ponadto, jak każda ocena - różni ludzie nakładają się z jednego typu na drugi (melancholijny sangwinik = wesoły śmiejący się człowiek z tendencjami samobójczymi :-), nie bierz mnie tak poważnie, ale tak to jest). Inną ocenę, która mi się podoba i która jeszcze bardziej poszerza kategorie, znalazłem w artykule na temat psychologii kulturystyki autorstwa Davida Robsona.

Według niegomożemy wyróżnićtypy: smutny i przygnębiony, perfekcjonista, nieśmiały, agresywny, paranoik, nieudacznik, samotnik i typ A (który według Robsona jest pracoholikiem z obsesją na punkcie produktywności - dlaczego nazywa się go typem A, nie mam pojęcia). Każdy ma dwie formy - introwertyczną, skierowaną do wewnątrz i ekstrawertyczną, otwartą. Każdy z tych typów reaguje na ten sam bodziec swoimi specyficznymi zachowaniami. Dlatego ważne jest, aby strategia szkoleniowa odpowiadała sposobowi myślenia i odczuwania danej osoby. I odwrotnie, niewłaściwy trening może zachęcać do negatywnych aspektów każdego typu osobowości. Na przykład, gdy perfekcjonista trzyma się programu treningowego, który jest zorientowany na szczegóły (np. program skoncentrowany na utracie tkanki tłuszczowej z wynikową redukcją do 3% do daty XY). Po prostu takie skupienie doprowadzi do pogłębienia skrajnego perfekcjonizmu, a to jest złe. Z drugiej strony lepiej, aby perfekcjonista skupił się bardziej na technikach relaksacyjnych, czy też trenował w grupie i uprawiał gry zespołowe jako sporty uzupełniające, które odciągną go od ciągłego samokontroli. Oczywiście nie jest możliwe zmodyfikowanie treningu dla wszystkich typów psychologicznych, które w ogóle występują. Mimo to, ciężko jest skupić się w treningu na swoim typie sylwetki (a są tylko 3 podstawowe typy!). Istnieją jednak ogólne zalecenia dotyczące tego, w jaki sposób powinniśmy prawdopodobnie kierować naszym treningiem, jeśli bardziej skłaniamy się ku jednemu lub drugiemu typowi, a także określić, jakie możemy mieć mocne i słabe strony.

Osobowość
Każdy ma pewne cechy osobowości, które są unikalne. Od urodzenia osobowość jest kształtowana przez otaczające nas środowisko społeczne i kulturowe. (W rzeczywistości w antropologii istnieje spór o to, co jest wrodzone, odziedziczone i jak jesteśmy stale kształtowani przez nasze środowisko, ale zagłębiłbym się w szczegóły, które nie są tak ważne). Kształtuje się nasza opinia na temat tego, co jest dobre, a co złe, zmienia się nasz pogląd na siebie. Większość ludzi nosi w swojej osobowości cechy wszystkich wymienionych przez Robsona typów, ale zaznacza on, że jeden z tych aspektów jest zawsze bardziej dominujący od pozostałych. Problem pojawia się dopiero wtedy, gdy jeden z elementów staje się wyjątkowo silny (taki typ osobowości jest już poważnie zaburzony i to właśnie w tym momencie powinien wkroczyć specjalista). Te zaburzone osobowości mogą obejmować paranoję, narcyzm, histerię, zachowania antyspołeczne, zachowania obsesyjno-kompulsywne, zachowania schizoidalne i zachowania wycofane. Te silne odchylenia mają już wpływ na życie na wszystkich poziomach.

Wróćmy jednak do podstawowych typów, które Robson wymienił jako normalne. Głównym punktem podziału Robsona jest to, że próbuje on zrównoważyć motywację. Motywacja wpływa na wiele rzeczy - naszą decyzję, kiedy i dlaczego zaczynamy trenować, poziom intensywności i koncentrację, jaką poświęcamy treningowi. Motywacja jest również silnie powiązana z naszymi potrzebami emocjonalnymi; jeśli trening nie jest odpowiedni, początkowy entuzjazm i radość mogą przerodzić się w przetrenowanie i obsesję (niezdolność do myślenia o czymkolwiek innym niż trening). Z drugiej strony, zrównoważenie pozytywnych i negatywnych cech osobowości może zwiększyć motywację.

Robson radzi, aby każdy zadał sobie kilka pytań, które pomogą określić, co ma tendencję do robienia. W zależności od tego, co dominuje, można z grubsza określić, jakim jest się typem.

• 1. czy wyznaczam cele, które są realistyczne i osiągalne?
• 2. czy jestem zadowolony z obecnego stylu życia?
• 3. czy czasami jestem perfekcjonistą? Jak często?
• 4.Jakie są moje mocne i słabe strony? (Mam na myśli te mentalne, nie fizyczne)
• 5.Czy jestem przyjazny zmianom, czy odporny na nie? Czy mam ustalony styl, od którego nie lubię odchodzić?
• 6.Czy moja osobowość jest w jakikolwiek sposób problematyczna? Co we mnie najbardziej przeszkadza osobom z mojego otoczenia? Dlaczego najczęściej popadam w konflikty?
• 7.Czy zawsze się spieszę?
• 8.Czy jestem bezpodstawnie bojaźliwy?
• 9.Czy często jestem smutny?
• 10.Czy nie ufam ludziom wokół mnie?
• 11.Czy uważam się raczej za samotnika?
• 12.Czy jestem niespokojny, gdy jestem zestresowany?

Tylko ty możesz poczuć, jaki naprawdę jesteś i czy nie okłamujesz siebie, odpowiadając na pytania. Spróbuj odpowiednio określić swój typ.

1. typ smutny i przygnębiony

2. Perfekcjonista

3. typ nieśmiały

4. Typ agresywny

5. Typ paranoiczny

6. Typ nieudany

7. Typ samotny

8. Osobowość typu A.

Każdy jest inny. Nawet lista osobowości nie może być kompletna i pasować do każdego. Wszystkie czynniki powinny pasować przed pierwszą sesją treningową. Ale głównym punktem jest to, że zamiast mocnych stron osobowości, trening powinien być częściowo ukierunkowany na słabości. Dlatego też te osobowości w większości odzwierciedlają gorsze cechy. Ja również czuję się raczej otwartą i optymistyczną osobą niż pesymistą, typem nieudacznika czy pracoholika. Trzeba jednak zastanowić się nad tym, do czego mamy tendencję. Najlepiej właściwie i bez przesady użyć pytania - co najbardziej przeszkadza mi w sobie, a co w innych? Oczywiście to uogólnienie jest bardzo zgrubne i każdy powinien dostosować swój trening do własnego typu. Trzeba jednak wiedzieć, że ciało i umysł tworzą całość i nie da się odciąć jednego od drugiego. Życzę powodzenia w układaniu własnych treningów i siły (nawet tej psychicznej) do pokonywania swoich słabości.

Źródło: bodybuilding.com/David Robson (How your personality affects your training), Wykłady z psychologii ogólnej na ZČU Plzeň, zredagowane i uzupełnione przez ELDA