Anatomia ludzkiego ciała - musculus deltoideus / mięsień naramienny

Często widzimy, że artykuł wspomina o jakimś mięśniu, ale nie każdy czytelnik wie, o jaki mięsień chodzi. W związku z tym postanowiliśmy stworzyć serię artykułów, w których omówimy podstawową anatomię ludzkiego ciała i bardziej szczegółowo przedstawimy mięśnie. Pokażemy też między innymi, jakie ćwiczenia stosować, by poprawnie ćwiczyć daną partię mięśniową. Pierwsze dwie części postanowiliśmy poświęcić chyba najbardziej znanym mięśniom - tricepsowi i bicepsowi. Następnie piriformis anterior, mięsień piersiowy większy, a w tym artykule skupimy się na mięśniu naramiennym!

Mięsień naramienny to gruby trójkątny mięsień barku. Swoją nazwę zawdzięcza kształtowi podobnemu do greckiej litery "delta" (Δ). Jest to również największy z mięśni naramiennych. Można go podzielić na 3 części w zależności od jego funkcji:

• Przedni
• Środkowa
• tylna

Część przednia jest najbardziej obciążona i dlatego często ulega skróceniu. Z kolei część tylna jest zwykle osłabiona. Z tego powodu ramiona są wypychane do przodu. Dlatego też należy wzmocnić również tylną część mięśnia naramiennego (świetnym ćwiczeniem są odwrotne wypady).

• Funkcje.
• Początek mięśnia: część przednia - obojczyk, część środkowa - supraspinatus (występ łopatki powyżej stawu barkowego), część tylna - zewnętrzna strona łopatki.
• Przedłużenie mięśnia: przednia strona kości ramiennej

Podstawowe ćwiczenia na mięsień naramienny:

Inverted Peck Deck

Unoszenie ramion jedną ręką

Pompki z przysiadami na jednej ręce

• Więcej ćwiczeń rozwijających mięśnie naramienne można znaleźć w naszej sekcji - Baza ćwiczeń

Czego unikać podczas ćwiczeń mięśnia naramiennego:

O to ponownie zapytaliśmy naszego supertrenera.

Ćwicząc barki, powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na tylną i środkową część - przednie mięśnie naramienne są już wystarczająco wyćwiczone, na przykład podczas wyciskania na klatkę piersiową. Z drugiej strony, tylna część jest zwykle słabsza, więc nadałbym jej priorytet w treningu. Zapewni to większą stabilność w stawie barkowym, co skutkuje mniejszym ryzykiem kontuzji, a ponadto ramiona będą mocniejsze.

Źródła: zdjęcie - Kenhub.com, Anatomia ciała i ruchu (Theodore Dimon)