Hormon wzrostu: fakty i fikcja

Kwestie związane z hGH (ludzkim hormonem wzrostu) stały się gorącym tematem dla mediów. Baseballista Mark McGwire przyznał się do stosowania zarówno sterydów anabolicznych, jak i hGH przez całą swoją karierę, w tym w rekordowym sezonie 1998 r. Brytyjska Komisja Antydopingowa zakazała rugbiście Terry'emu Newtonowi gry przez dwa lata za pozytywny wynik testu na obecność hGH.

Wkrótce po tym, jak Wielka Brytania ogłosiła pierwszy udowodniony przypadek nadużywania hGH w sporcie zawodowym, Major League Baseball (MLB - amerykańska National Baseball League) wydała następujące oświadczenie:

"Podejmujemy natychmiastowe kroki w celu przeprowadzenia testów na obecność hGH. Musimy działać agresywnie w tej sprawie".

Najwyraźniej MLB z niecierpliwością czekała na wiarygodne testy na obecność hGH, aby w końcu zacząć oczyszczać nadszarpniętą dumę amerykańskiego sportu narodowego, który został zdeptany przez tak wiele skandali dopingowych.

Kto może zapomnieć, kiedy miotacz Jason Grimsey został przyłapany na przyjmowaniu hGH w 2006 roku? Albo Andy'ego Pettite'a przyznającego się do stosowania hGH.

Albo największy piorun kulisty. Jose Canseco unikał plotek o hGH na tyle długo, by dokonać kolosalnego zwrotu i zacząć śpiewać ody do narkotyku w swojej książce " Juiced", tym samym oznaczając nawet swoich kolegów z drużyny Rafaela Palmeiro, Jasona Giambiego, Ivána Rodrígueza i Juana Gonzáleza.

Nic dziwnego, że senator George Mitchell, po 21-miesięcznym dochodzeniu w sprawie stosowania anabolików i ludzkiego hormonu wzrostu w MLB, nazwał hGH nowym "prominentnym narkotykiem".

Pozostające pytanie dla baseballistów i sportowców w ogóle jest jasne. Czy hGH w ogóle zasługuje na takie miano?

Czym jest ludzki hormon wzrostu?

Zanim przyjrzymy się jego potencjałowi w sporcie, przyjrzyjmy się, czym w ogóle jest hormon wzrostu.

Ludzki hormon wzrostu jest wytwarzany w mózgu, a konkretnie przez przysadkę mózgową. Po uwolnieniu stymuluje wątrobę, która wytwarza insulinopodobny czynnik wzrostu 1 (IGF-1). Hormon ten powoduje następnie wzrost i naprawę kości i tkanek ciała, w tym mięśni, skóry, narządów itp.

Naturalna produkcja hGH jest kontrolowana przez neurohormon somatokryninę, peptydy uwalniające hormon wzrostu i somatostatynę i zwykle ogranicza się do impulsów w ciągu dnia. Zwykle występuje około dwudziestu impulsów, z których największy pojawia się wkrótce po zaśnięciu.

HGH jest najważniejszy dla wzrostu dzieci, a jego poziom gwałtownie wzrasta w okresie dojrzewania, osiąga szczyt około dwudziestego roku życia i powoli spada w wieku dorosłym. Jednak zdrowa przysadka mózgowa nigdy nie przestaje całkowicie produkować hGH.

Terapia HGH: krótka historia

Historia terapii hGH jest dość podobna do fragmentu "Frankensteina" Mary Shelley. Hormon wzrostu został wyprodukowany w latach pięćdziesiątych XX wieku w celu zwalczania zahamowania wzrostu u dzieci. Pierwsze próbki pobrano z przysadek mózgowych zmarłych (zwłok). Ta forma hormonu wzrostu została nazwana cadaver-GH.

Niestety, w 1985 r. u pacjentów z lat 60. zdiagnozowano chorobę Creutzfeldta-Jakoba (CJD). CJD jest śmiertelną, zwyrodnieniową chorobą mózgu. Pacjenci doświadczają szybkiej degeneracji funkcji mózgu, która skutkuje demencją, paraliżem, zaburzeniami mowy, nietrzymaniem moczu, ślepotą, śpiączką i ostatecznie śmiercią.

Kiedy odkryto, że wszyscy cierpiący na tę chorobę doświadczyli w przeszłości terapii hormonem wzrostu z martwych ciał, szybko ją porzucono.

W 1981 roku amerykańska firma Genentech po raz pierwszy zastosowała rekombinowany ludzki hormon wzrostu. W 1985 r. zwłoki zastąpiono biosyntetycznym hormonem wzrostu.

Od tego czasu terapia hormonem wzrostu rozprzestrzeniła się na dorosłych cierpiących na niedobór hGH. Ta ekspansja dała początek niekończącej się fabryce pieniędzy zwanej hGH.

Poza karłowatością: niedobór hGH i odmładzanie

Wraz z pojawieniem się bezpiecznej alternatywy dla hGH, zaczęto stosować go nie tylko w leczeniu zahamowania wzrostu.

U dorosłych niedobór hGH może być spowodowany chorobą, guzem, promieniowaniem lub urazem uszkadzającym ważne obszary przysadki mózgowej. Może to prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych, takich jak przyrost masy ciała, problemy sercowo-naczyniowe, zaburzenia cholesterolu, zmęczenie, obniżona odporność, zapalenie stawów, insulinooporność, cukrzyca, utrata włosów, sarkopenia (utrata mięśni) i osteoporoza. Nic dziwnego, że terapia hGH znacząco pomogła tym pacjentom.

(Nawiasem mówiąc, bejsbolista Segui miał legalną receptę na hGH z powodu jego niedoboru. Diagnoza ta wywołała falę krytyki, ponieważ dla władz nie było jasne, w jaki sposób zawodowy sportowiec o normalnym wzroście i wadze mógł cierpieć na niedobór hormonu wzrostu).

W ostatniej dekadzie coraz większa liczba lekarzy zaczęła legalnie przepisywać hGH w celu leczenia najczęstszego problemu w całej medycynie: starzenia się.

Jak już wspomniano, wewnętrzne wydzielanie hormonu wzrostu stopniowo spada wraz z wiekiem. Zatrzymanie tego spadku przynosi wiele korzyści. Więcej energii, lepsza sprawność seksualna, mniej tłuszczu, więcej mięśni, grubsza skóra, lepszy sen, mocniejsze kości, lepsze zdolności poznawcze i wydłużenie życia. To tylko niektóre z korzyści sprzedawanych starzejącym się mężczyznom.

Niestety dla emerytów: jeśli reklama mówi, że hGH jest źródłem niekończącej się młodości, to kłamie. Eksperci i naukowcy zgadzają się, że spadek poziomu hGH nie powoduje starzenia się, a utrzymanie jego młodzieńczego poziomu nie sprawi, że staniesz się kolejnym Dickiem Clarkiem. Nawet jeśli poziom hGH pozostanie na poziomie dwudziestopięciolatka, nadal będziesz doświadczać radości związanych ze starzeniem się, choć w nieco ograniczony sposób.

Niestety, cena nie będzie ograniczona. Dawki hGH na receptę wahają się od 500 do 1000 dolarów miesięcznie. Nic dziwnego, że istnieją tysiące klinik i lekarzy specjalizujących się w "przeciwdziałaniu starzeniu się" lub "regeneracji".

Artykuł w Journal of the American Medical Association szacuje, że hGH o wartości od 1,5 do 2 miliardów dolarów jest sprzedawany rocznie, a do 30% tej kwoty jest wykorzystywane w Ameryce do walki ze starzeniem się i poprawy wyników sportowych.

Powrót do szatni

Tym, co najbardziej przyciąga sportowców do hGH (oprócz faktu, że do niedawna nie można było go wiarygodnie przetestować), jest poprawa powrotu do zdrowia po kontuzji. HGH poprawia syntezę kolagenu, który jest niezbędny do wzmocnienia chrząstki, kości, ścięgien i więzadeł.

Połączenie hGH ze sterydami anabolicznymi zwielokrotnia jego działanie regeneracyjne. Jason Grimsley podobno połączył hGH z Deca-Durabolin, aby wyzdrowieć po operacji więzadeł i wrócił na boisko w ciągu zaledwie dziewięciu miesięcy. Co stanowiło połowę szacowanego czasu.

Dr Hector Lopez prowadzi postępową klinikę w New Jersey. Specjalizuje się w sporcie, konsultuje się z wieloma profesjonalnymi sportowcami i wcale nie jest zaskoczony, gdy szukają połączenia hGH i sterydów anabolicznych jako sposobu na przedłużenie swojej aktywnej kariery.

"Mój radar zawsze koncentruje się na stanie hormonalnym i metabolicznym moich pacjentów, który może potencjalnie ograniczyć ich powrót do zdrowia" - mówi Lopez. "Oczywiście oś między hGH i somatomedynami ma kluczowe znaczenie dla poprawy regeneracji po codziennych mikrourazach, na które narażone są tkanki".

Są to jednak profesjonaliści zarabiający siedmiocyfrowe sumy za dawanie z siebie wszystkiego. Z pewnością nie dotarło to do amatorów?

Nie do końca.

Trener Christian Thibaudeau trenuje wielu amatorów w różnych dyscyplinach sportowych. Zauważył wzrost zainteresowania hGH również wśród amatorów i nie jest zaskoczony, że MLB tak poważnie podchodzi do kwestii hormonu wzrostu.

Thibaudeau mówi: "HGH do niedawna był niewykrywalny i dlatego stał się popularny w testowanych sportach. Fakt, że pomaga w regeneracji, czyni go jeszcze bardziej atrakcyjnym".

Dodaje jednak, że częściowo jest to przesada. "HGH nie spala tłuszczu tak dobrze, jak dobry spalacz tłuszczu i nie buduje mięśni tak dobrze, jak testosteron lub insulina".

"Sportowcy nie są pewni. Rozmawiają o tym. Ktoś mówi im, że go zażywają, a oni myślą, że też powinni. Sportowcy nie chcą pozwolić na faworyzowanie konkurencji".

"To wciąż trochę pokręcone. Niezależnie od tego, czy można go wykryć, czy nie, nie powinien być używany w baseballu. W kulturystyce to wciąż coś w rodzaju sezonu łowieckiego" - powiedział Thibaudeau.

Kulturystyka się rozwija

"Jared" aspiruje do bycia profesjonalistą i ma na swoim koncie wiele zwycięstw wśród amatorów.

Zaczynał jako trójboista siłowy, ale gdy koledzy kulturyści dostrzegli jego herkulesową sylwetkę i potencjał w kulturystyce, postanowił spróbować.

Pięć lat i kilka pierwszych miejsc później, Jared ma realną szansę na przejście na zawodowstwo. Pozostaje dodać, że hGH ma znaczący udział w jego sukcesie.

A może jednak?

"Lubię hGH, ale szczerze mówiąc, nie sądzę, aby sam w sobie był tak dobry. Przynajmniej nie w porównaniu z insuliną i wysokimi dawkami testosteronu" - mówi. "Wydaje się, że w przypadku hGH inne leki działają po prostu lepiej".

Jared przyjmuje hGH od roku. Zmienia częstotliwość i dawki w zależności od celów i budżetu. "To nie jest tanie. Mam na myśli prawdziwą rzecz. 500 do 1000 dolarów za zestaw zawierający 100 MJ (jednostka miary) jest powszechne" - mówi. "Rutynowo biorę 12-15 MJ kilka dni w tygodniu poza sezonem i 4-6 MJ dziennie przed zawodami".

"Sadzę trzy tygodnie przed zawodami, ponieważ może zatrzymać wodę. Jest jednak świetna w diecie. Tracisz na wadze i jesteś bardziej syty" - dodaje.

Chociaż medycznie zalecana dawka hGH wynosi poniżej 2 MJ dziennie, Jared twierdzi, że jego dawki są dalekie od przesady.

"Słyszałem o profesjonalistach przyjmujących 20 lub więcej jednostek dziennie. Ale nie codziennie".

Christian Thibaudeau zgadza się z tym. "Z tego co słyszałem, okazjonalne wyższe dawki mogą być lepsze dla anabolizmu, podczas gdy długoterminowe niskie dawki dla utraty tłuszczu. Tak więc 15 MJ trzy razy w tygodniu dla mięśni i 2-4 MJ dziennie dla utraty wagi".

Thibaudeau twierdzi, że anaboliczne działanie hGH zależy od wydzielania IGF-1, podczas gdy spalanie tłuszczu jest wynikiem samego hGH. Jednak wydzielanie IGF-1 jest trudne i dość zależne od dawki.

"Potrzebujesz dużej dawki hGH, aby wydzielić IGF-1 w celu uzyskania odpowiedzi anabolicznej" - mówi.

Cykl dawkowania jest lepszy niż codzienne wysokie dawki, ponieważ łagodzi skutki uboczne, które według Thibaudeau są bardzo realne.

Ciemna strona hGH

W dawkach terapeutycznych skutki uboczne hGH są stosunkowo łagodne. Obejmują one wzdęcia, zespół cieśni nadgarstka, ginekomastię, podwyższone ciśnienie krwi, obrzęk nerwu wzrokowego i zmniejszenie produkcji hormonów tarczycy.

Nawet długotrwałe stosowanie rozsądnych dawek wydaje się stosunkowo bezpieczne. Dwuletnie badanie, przeprowadzone na dużej próbie i opublikowane w Journal of Clinical Endocrinology, wykazało, że pacjenci mieli lepszy skład ciała, parametry metaboliczne i ogólną jakość życia po leczeniu hGH. Jedynym nieprzyjemnym efektem ubocznym były wzdęcia.

10-letnie badanie dotyczące podawania hGH, opublikowane w Journal of Endocrinology and Metabolism , miało podobne wyniki. Badani zauważalnie zwiększyli tkankę mięśniową i zmniejszyli tkankę tłuszczową, zmniejszyli predyspozycje do miażdżycy, zmniejszyli zwężenie tętnic szyjnych i poprawili stan psychiczny. Chociaż w badaniu przetestowano tylko 10 osób, wyniki są nadal warte odnotowania, ponieważ były to stosunkowo młode osoby (średnia wieku = 38 lat).

Były to jednak nadal niskie dawki w porównaniu do kulturystyki. To zasadnicza różnica.

Wysoki poziom hGH może powodować akromegalię, czyli nadmierny wzrost głowy, nóg i ramion u dorosłych. Powiększa się nos, szczęka, czoło, palce u rąk i nóg. Narządy i przewód pokarmowy mogą również zyskać na rozmiarze, powodując rozdęty brzuch obserwowany u kulturystów.

Jared uważa, że jazda na rowerze oszczędziła mu tych nieprzyjemnych skutków ubocznych. Cóż, większość z nich.

"Moje włosy rosną szybciej. Moje paznokcie też. Cierpię trochę na zespół cieśni nadgarstka. Nic poważnego" - mówi. "Przy rozsądnym dawkowaniu skutki uboczne powinny być minimalne".

Hormon wzrostu i rak

Istnieją obawy, że długotrwałe stosowanie hGH może zwiększać ryzyko zachorowania na raka. IGF-1 promuje wzrost komórek i zapobiega ich obumieraniu. Co jest dokładnie tym, co robią komórki rakowe. Rosną w niekontrolowany sposób i nie umierają.

Wiele badań wykazało, że kobiety z wysokim poziomem hGH są bardziej narażone na raka piersi. U mężczyzn jest to rak prostaty.

Jednak zwolennicy hGH dodają, że chociaż istnieje związek między poziomami IGF-1 a niektórymi nowotworami, związek nie oznacza konsekwencji. Co więcej, według najnowszych badań, hGH ma pozytywny wpływ na układ odpornościowy, co (teoretycznie) powinno z kolei zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka.

"Istnieją ograniczone, ale interesujące dane na temat hGH poprawiającego naturalną zdolność zabijania komórek i nadzór immunologiczny nad komórkami nowotworowymi" - mówi Lopez. "Zmniejsza to częstość występowania niektórych nowotworów".

Pomimo tych odkryć, Lopez nie jest gotowy, aby całkowicie odrzucić związek między hGH a rakiem. Zanim przepisze terapię hGH, szuka jej u swoich pacjentów.

"Zastanowiłbym się dwa razy, zanim przepisałbym hGH komuś z rakiem wrażliwym na hormony" - mówi.

Zdecydowanie chce lepiej zbadać ten obszar.

Przyjmować czy nie przyjmować hGH

Budowanie mięśni

Wydaje się jasne, że dla przeciętnego sportowca siłowego hGH jest niepotrzebnie drogi, biorąc pod uwagę jego potencjał do wzrostu mięśni. Przynajmniej jeśli mówimy o amerykańskich źródłach farmaceutycznych. Jeśli lek ten miałby działać, należy go łączyć z testosteronem i/lub insuliną lub zwiększyć dawki do niebotycznych wartości. Ponownie, jeśli mówimy o amerykańskich źródłach hGH.

Należy również wspomnieć, że potencjał wzrostu mięśni w wysokich dawkach obejmuje wszystko, co nie jest tłuszczem lub wodą. Na przykład narządy i wnętrzności. Jestem pewien, że przeciętny sportowiec nie docenia tego zbytnio. Ten stan można obecnie odwrócić, ale kulturyści powinni nadal brać pod uwagę te skutki uboczne.

Spalanie tłuszczu

Nie można zaprzeczyć korzyściom hGH dla spalania tłuszczu, zwłaszcza w połączeniu z testosteronem.

Nawet przy umiarkowanych dawkach można zaobserwować zauważalną utratę tkanki tłuszczowej i utrzymanie beztłuszczowej masy mięśniowej. W połączeniu ze spalaczami tłuszczu i anabolikami, zauważalne wyniki stają się dramatyczne.

Regeneracja

Potencjał hGH do regeneracji wydaje się nie mieć sobie równych. Zawodowi sportowcy zarabiający kilka tysięcy dolarów miesięcznie nie muszą się martwić, a nawet sportowcy, którzy biorą znacznie mniej, uważają, że rozsądne jest stosowanie hGH jako środka przedłużającego ich karierę sportową.

Kulturysta Jared również przysięga na regeneracyjne działanie hGH. "Jakiś czas temu naderwałem sobie triceps i powiedziano mi, że mój sezon się skończył. Zregenerowałem się tak szybko, że wróciłem na siłownię w ciągu dwóch tygodni. Mój fizjoterapeuta chciał umieścić mnie na plakacie dla kliniki".

"Nie mogłem mu powiedzieć, że brałem hGH".

Bezpieczeństwo

Bezpieczeństwo hGH wydaje się akceptowalne. Należy jednak powtórzyć, że długoterminowe badania przeprowadzono przy dawkach zauważalnie niższych niż te, które sportowcy uważają za skuteczne. Dowody sugerują, że wyższe dawki niosą ze sobą większe ryzyko.

Czy hGH jest bezpieczny dla każdego?

Dr Lopez ujął to w ten sposób: "To kwestia rozważenia ryzyka i potencjalnych korzyści, biorąc pod uwagę osobistą i rodzinną historię choroby, biorąc pod uwagę potrzeby i cele, jakie ma dana osoba".

Wydajność

Oprócz wpływu na regenerację i powrót na boisko, hGH ma bardzo niewielki wpływ na rzeczywiste wyniki sportowe. Sportowiec z normalnym poziomem hormonu wzrostu odniesie z niego minimalne korzyści.

Secretagogue: odzyskiwanie hGH

Sekretagogi (sekretagogi) to substancje, które indukują wydzielanie innych substancji. Istnieje kilka sekretagogów hGH, które są obecnie badane. Ograniczenia, które stopniowo się pojawiają, przyciągają uwagę lekarzy do tych substancji. Jedną z substancji jest octan sermoreliny, sztuczny odpowiednik hormonu wzrostu, który zmusza przysadkę mózgową do większej produkcji.

Wielu lekarzy preferuje moderatory, które poprawią produkcję własnych hormonów, zamiast je zastępować. Na papierze sermorelina wygląda bardzo obiecująco. Istnieje od lat, wygląda na bezpieczną i w przeciwieństwie do terapii hGH, nie niesie ze sobą długoterminowego ryzyka dla przysadki mózgowej ani ryzyka przedawkowania.

Istnieją oczywiście wady. Sermorelina jest droga, a skuteczna dawka może być zbliżona do tej, której wymagałby hGH. Ma również niezwykle krótki okres półtrwania, więc jej potencjał do zwiększania poziomu hormonu wzrostu jest krótkotrwały. Wady te były wystarczające, aby odwrócić uwagę niektórych lekarzy od przywracania hormonu wzrostu z powrotem do jego zastąpienia.

Jednak opracowanie nowego, dłużej działającego czynnika do produkcji hormonu wzrostu zwiększyło zainteresowanie przywróceniem tego hormonu. Czy terapie hGH wkrótce staną się przeszłością? Czas pokaże.

Podsumowanie

Na pierwszy rzut oka korzyści płynące ze stosowania ludzkiego hormonu wzrostu wydają się zbyt obiecujące, by mogły być prawdziwe. I jeśli nie liczyć magicznych zdolności leczniczych, ten pierwszy rzut oka również jest poprawny

Jeśli porównamy zdolności anaboliczne hGH ze zdolnościami zwykłego testosteronu. Przy rozsądnych dawkach i bez udziału innych leków, hGH nie wytrzymuje zarówno pod względem bezpieczeństwa, jak i stosunku ceny do wydajności.

Nie wytrzymuje nawet, gdy spojrzymy na tańsze chińskie wersje, takie jak Jintropin, a nawet tańsze (i często dyskusyjnie wysokiej jakości) wersje generyczne. Wielu młodych lub rekreacyjnych sportowców decyduje się na naśladowanie swoich wzorców i sięga po hGH. Thibaudeau nie będzie jednak zalecał hGH swoim sportowcom przez długi czas.

"To nie jest cudowny lek" - mówi. "To tylko element układanki, podobnie jak sterydy i insulina. To nawet tylko mały element układanki".

"Jeśli zostanie opracowany wiarygodny test, zdziwiłbym się, gdyby zawodowi gracze baseballu w ogóle zawracali sobie głowę przyjmowaniem hGH".

Dla kulturystów u progu wejścia na zawodowstwo, takich jak Jared, to zupełnie inna historia. "Nie stawiam hGH przed insuliną czy testosteronem" - mówi. "Ale to działa. I w zasadzie wszyscy, z którymi się zmierzę, będą go zażywać. Brzmi to dziwnie, ale w kulturystyce trzeba po prostu nadążać".

"Może nawet ci wszyscy baseballiści mówili, że muszą nadążać za Jose Canseco".

Bryan Krahn, tłumaczenie Jaromir Uhlir

Nie opublikowano jeszcze żadnych postów.