Tegoroczną edycję World's Strongest Man zdominował Mitchell Hooper! Szczegółowe wyniki i raport

Amerykańskie miasto Myrtle Beach w Południowej Karolinie stało się centrum sportów siłowych. Od środy 19 do niedzieli 23 kwietnia 2023 r. odbywały się tu najbardziej prestiżowe zawody na świecie - World's Strongest Man 2023. Zawodnicy i zagorzali fani sportów siłowych przybyli tu na tydzień przed samymi zawodami.

Najlepsi i najsilniejsi mężczyźni na świecie przybyli, aby zmierzyć swoją siłę. Ambicje wszystkich sięgały zenitu. Brian Shaw, który po World's Strongest Man 2023 ogłosił, że wycofuje się z rywalizacji, nie ukrywał chęci i wszelkich starań, aby zdobyć swój piąty tytuł i dogonić obecnego i jedynego rekordzistę, któremu udało się wygrać pięciokrotnie, Polaka Mariusza Pudzianowskiego, który zdominował świat po przełomie tysiącleci. Niestety to właśnie Briana w ostatnich latach nękały kontuzje, albo dolegliwości spowodowane sportem strongman, teraz było to ostre zapalenie łydki. Oprócz Briana, do swoich złotych statuetek chciał dołączyć panujący najsilniejszy człowiek na planecie, Tom Stoltman, który ma obecnie dwa tytuły w domu. Oleksii Novikov również chciałby mieć jedną, ale dwie. Nie zapominając o moim gorącym faworycie Mitchellu Hooperze, który w zeszłym roku był nieznany. Jego pierwszymi międzynarodowymi zawodami w zeszłym roku były kwalifikacje i finał World's Strongest Man 2022.

Podobnie jak w ciągu ostatnich kilku lat, cały wyścig World's Strongest Man można podzielić na dwa mniejsze. Kwalifikacje i finał. Jeśli zawodnik jest tak dobry, że w ogóle dostanie się do wyścigu kwalifikacyjnego, jest jednym z 30 najsilniejszych mężczyzn na świecie, to już jest ogromne osiągnięcie. W kwalifikacjach jest pięć grup po sześciu zawodników, przy czym zwycięzca każdego dwudniowego wyścigu awansuje bezpośrednio, a drugi i trzeci zawodnik rywalizują w dyscyplinie zwanej Stone off. To, jak sprawiedliwe jest to przetasowanie, od dawna jest przedmiotem dyskusji, ale nadal jest to oficjalny regulamin.

Kwalifikacje do tegorocznych zawodów rozlosowano następująco:

• Grupa 1 - Tom Stoltman, Bobby Thompson, Pavlo Kordiyaka, Konstantine Janashia, Pa O'Dwyer, Eddie Wiliams
• Grupa 2 - Gavin Bilton, Luke Stoltman, Thomas Evans, Oleksii Novikov, Kristijan Haraldsson, Fadi El Masri
• Grupa 3 - Mitchell Hooper, Grham Hicks, Spenser Remick, Mateusz Kieliszkowski, Aivars Smaukstelis, Mathew Ragg
• Grupa 4 - Brian Shaw, Rauno Heinla, Gabriel Rheaume, Kevin Faires, Jaco Schoonwinkel, Adam Bishop
• Grupa 5 - Paul Smith, Jean Coraboeuf, Trey Mitchell, Evan Singleton, Mark Felix, Eythor Melsted

Wszystkie grupy, podobnie jak w zeszłym roku, miały te same dyscypliny. Nawet wyścig kwalifikacyjny został podzielony na dwa dni. Pierwszego dnia odbył się Loading Race, Deadlift Machine i Log ladder. Drugi dzień to Conan's Wheel, Kettlebell toss i wspomniany wcześniej Stone Off. Mimo to był to bardzo ciężki wyścig. Przyjrzyjmy się temu.

Pierwszy dzień rozpoczął się od biegu, który również był dość trudny. Aby pomyślnie zaliczyć tę dyscyplinę w jak najkrótszym czasie, czyli w limicie 90 sekund, zawodnik musiał przenieść 120-kilogramowy worek z piaskiem w kształcie kamienia Husafell na odległość 6 metrów, następnie przenieść 120-kilogramowy klasyczny worek z piaskiem na 4 metry, potem 125-kilogramowe kowadło i dwie wiązki drewna o wadze 106 i 115 kg na podwyższoną platformę. W upale, który panował na zawodach, masakra.

Ale druga dyscyplina zdecydowanie nie była łatwiejsza, był to martwy ciąg z rosnącym ciężarem po każdym powtórzeniu, tak więc zawodnik podnosił, 281, 298, 312, 329, 345, 362, 379 kg, każde powtórzenie powyżej siódmej próby było wtedy z największym ciężarem.

Trzecią dyscypliną i ostatnią pierwszego dnia była drabinka Log, którą omawiałem podczas Europe's Stronget Man. Zawodnicy musieli podnieść w sumie 5 kłód o wadze 125, 140, 160, 170 i 180 kg w krótkich odstępach czasu, tak szybko jak to możliwe. Wygrywał najszybszy.

Drugi dzień kwalifikacji był kontynuacją pierwszego, który był bardzo ciężki. Rower Conana był pierwszym, który przywitał zawodników, zawodnicy mieli również do przeniesienia 200-kilogramowe ciężary na krętliku, musieli przejść lub przebiec jak najwięcej okrążeń bez kładzenia się.

Drugą konkurencją ostatniego dnia kwalifikacji był rzut kettlebell. Łącznie 7 stalowych odważników o wadze 30 kg zostało przerzuconych nad poprzeczką o wysokości 4,5 metra. Z mojego punktu widzenia mogę powiedzieć, że ta dyscyplina naprawdę dała wszystkim popalić.

Teraz zwycięzcy poszczególnych grup mają resztę dnia wolnego i mogą zbierać siły na weekendowe finały. Ci, którzy zajęli czwarte i piąte miejsce, również mają dzień wolny, ale dla nich rywalizacja i marzenie lub cel zostania koronowanym królem wszystkich strongmanów w tym roku się skończyły. Ci, którzy zajęli drugie i trzecie miejsce w grupie, mają do wykonania ostatnią konkurencję - podrzut, z którego ten, kto wytrzyma najdłużej, awansuje do wielkiego finału. Zawodnik miał wtedy 30 sekund na każde powtórzenie.

Wyniki każdej grupy kwalifikacyjnej:

Po piątkowym odpoczynku mógł rozpocząć się spektakularny finał. Po tym, jak Mark Felix ogłosił zakończenie kariery pod koniec kwalifikacji i po tym, jak Brian Shaw przyznał, że tegoroczna impreza jest jego ostatnim World's Strongest Man, jest to de facto przejście na emeryturę dwóch wielkich legend sportu strongman. Czy Brian wygra? A może nie osiągnie swoich celów? Wkrótce się przekonamy.

Finał również został podzielony na dwa dni. Trzy zawody wagi ciężkiej dziennie. Pod koniec wyścigu okaże się, kto będzie najsilniejszym człowiekiem na świecie w 2023 roku:

• Przenoszenie tarczy
• Martwy ciąg
• Palce Fingala
• Max hantle
• Przeciąganie autobusu
• Kamienie atlasu

Przenoszenie tarczy

Przenoszenie tarczy to wariacja na temat oryginalnej islandzkiej dyscypliny przenoszenia kamieni Husafell. Na tych zawodach tarcza była metalowa i ważyła imponujące 190 kg. Początek był więc ciężki. Zawodnik musiał pokonać jak najdłuższy dystans w czasie 90 sekund. Na trasie o długości około 15 metrów było to jeszcze trudniejsze, ponieważ zawodnik musiał zawrócić lub zmienić kierunek. Brązowy medalista Oleksiy Novikov pokonał niewiarygodny dystans 55,87 metra. Srebro przypadło szybkiemu Tomowi Stoltmanowi, który pokonał 63,15 metra. Złoto w tej dyscyplinie dosłownie zdobył Michell Hoopoer, który uprawiał tę dyscyplinę z Tomem Stoltmanem, tyle że poszedł znacznie wolniej i pod koniec wyglądało to bardzo interesująco, ponieważ ciało nie mogło już tego zrobić, ale głowa bardzo tego chciała. Michtell w końcu dopiął swego i uzyskał 64,8 metra.

Martwy ciąg

Martwy ciąg Knaacka znamy już z wyścigów World's Strongest Man. Odmiana, w której zamiast ciężarków na sztandze znajdują się metalowe pudełka sponsora dyscypliny. Ciężar całej osi wynosił 355 kg, a zawodnicy musieli wykonać jak najwięcej powtórzeń w czasie 75 sekund. Ostatecznie ta dyscyplina była chyba najbardziej zacięta ze wszystkich. W sumie czterech zawodników wykonało taką samą liczbę powtórzeń i zajęło równorzędne drugie miejsce. Mathew Ragg, Trey Mithcell, Brian Shaw i Oleksii Novikov zdołali wykonać siedem powtórzeń. Jeszcze jedno powtórzenie i kolejne złoto w zawodach ponownie zdobył wspaniały Michtell Hooper.

Palce Fingala

Rotacja Fingal's Fingers jest bardzo interesującą dyscypliną, zazwyczaj metalowe tyczki są stosunkowo lekkie na początku, ale im wyżej się znajdują, tym cięższe się wydają, jest to spowodowane dźwignią w zależności od miejsca, w którym są trzymane. W naszych rodzimych warunkach tę dyscyplinę można zobaczyć w Přelouču czy Čáslaviu, ale niewielu strongmanów ma z nią doświadczenie, ponadto nie jesteśmy tak megalomańscy jak za granicą, u nas jeden palec jest zawsze wykręcony na czas. Ponad połowa startujących zdołała wykręcić wszystkie palce w limicie czasowym, trzecie miejsce zajął Trey Michtell, któremu udało się wykręcić wszystkie palce w 48,46 sekundy. Drugie miejsce zajął Oleksii Novikov, który zdołał wykręcić tę samą liczbę w 42,26 sekundy. Tom Stoltman był królem Fingal toe flips, jako jedyny atakując granicę 40 sekund, jego czas wyniósł 39,36 sekundy.

Max Dumbbell

Drugiego dnia również nie trzeba było czekać i wyścig od razu ruszył pełną parą. Gigantyczna jednoręczna hantla została podniesiona do maksymalnego ciężaru. Ale piękne jednoręczne hantle od Rogue były ciężkie jak diabli. Faktem jest, że organizatorzy chcieli przesunąć rekord należący obecnie do Mateusza Kieliszkowskiego wynoszący 150 kg. Mateusz pobił go już w 2018 roku. Obecnie, przed samymi zawodami, tylko 3 siłaczy na świecie było w stanie podnieść nad głowę sztangę cięższą niż 140 kg. Mateusz, Dimitar Savatinov 143 kg i Lukas Patera 140 kg. Tak, Czechy mają pod tym względem światowe ambicje, a Lukáš cały czas poprawia swoje wyniki. W Myrtle Beach jednoręczni podnosili stopniowo od 125 kg w górę. Trzecie miejsce zajęło 4 zawodników, którzy podnieśli 132 kg nad głowę, byli to Tom Stoltman, Oleksii Novikov, Pavlo Kordiyaka i Luke Stoltman. Podział pierwszego miejsca i występ równy Łukaszowi, czyli 140 kg udało się Evanowi Singletonowi i Mitchellowi Hooperowi. Niestety podczas tego wydarzenia doszło również do kontuzji, kiedy to zawodnik z RPA Jaco Schoonwinkel upadł. Następnie nie rywalizował przez resztę wydarzenia. Miejmy nadzieję, że nic mu się nie stanie.

Bus Pull

Osobiście bardzo lubię dyscypliny polegające na podciąganiu, ponieważ tutaj można zobaczyć, co potrafi ludzkie ciało. Wariacje na temat przeciągania czegokolwiek są właściwie otwarte. Było już ciągnięcie ciężarówki, naczepy bez przyczepy, samolotu, pociągu i tak dalej. Mówiąc za siebie, mogę powiedzieć z doświadczenia, że zależy to głównie od rozmiaru kół i ciśnienia w oponach. Zależy to również od jakości nawierzchni, po której się holuje. Subiektywnie uważam, że łatwiej jest ciągnąć dźwig z dużymi, napompowanymi kołami o wadze 27 ton bez liny niż samolot z małymi, niedopompowanymi kołami o wadze prawie jednej czwartej tej wagi i z liną. Inną odmianą może być monster truck, który był pokazywany przed rokiem, w tym roku był to autobus o szacowanej wadze między 15 a 20 ton. Zawodnicy mieli doskonałą nawierzchnię i świetne warunki. Prawie wszyscy zmieścili się w czasie 3,5 sekundy. To całkiem fajne. Ponadto wydarzyła się dość ciekawa rzecz, drugie i trzecie miejsce zostały podzielone, obaj zawodnicy mieli ten sam czas, 32,27 sekundy. Tymi biegaczami byli Tom Stoltman i Evan Singleton, jedynym szybszym biegaczem z autobusem na plecach był Kanadyjczyk Hooper, który pokonał trasę w 30,24 sekundy.

Atlas Stones

Tradycyjne, finałowe i królewskie wydarzenie, czyli Atlas Stones. Zawodnicy mieli za zadanie ułożyć pięć kamieni o wadze od 100 do 180 kg na pięciu cokołach. Wspaniałe widowisko, które nadaje dodatkową wartość Atlasom, jeśli dwóch zawodników zgromadzi taką samą liczbę punktów w wyścigu, to właśnie ostatni pojedynek według rankingu w danej dyscyplinie zadecyduje o tym, kto ostatecznie znajdzie się o krok wyżej. Chciałbym również wspomnieć, że w tym roku w Czechach odbędą się oddzielne Mistrzostwa Czech w kamieniach Atlas, a także, że kamienie zostaną wykonane dodatkowo z okazji tych Mistrzostw. Ciekawszą informacją jest to, że producent pochodzi z Czech i ma ambicje przebić się jako dostawca za granicę. Koniec z nieestetycznymi kamieniami w kształcie stożka o niskiej jakości, ponieważ to, co nadchodzi, to luksus i parada w jednym. Wracając do World's Strongest Man, wielokrotnie wspominałem, że dopóki na wyścigach są Atlasy i dopóki ściga się Tom Stoltman, i dopóki nie ma wyjątku, co może zdarzyć się najwyżej raz na 25 lat (i zdarzyło się raz w przeszłości), zwycięzca jest oczywisty i tak jest i tym razem, więc potraktuję to odwrotnie. Pierwsze miejsce w dyscyplinie zasłużenie wywalczył Tom Stoltman z czasem 33,26 sekundy. Ponad 3 sekundy wolniejszy był Mitchell Hooper z czasem 36,96 sekundy. Trzecie miejsce zajął Trey Mitchell, który walczył o każdy punkt.

To już koniec, to był świetny wyścig i warto byłoby go kiedyś zobaczyć na żywo na miejscu, więc może się uda.... Wszyscy strongmani dali z siebie wszystko. I czas pogratulować, pogratulować wszystkim. Chciałbym wyróżnić Briana Shawa, który walczył mimo niepełnosprawności nogi, mimo że jego cele pozostały niespełnione, a karierę zakończy z czterema złotymi statuetkami. Mimo to jest legendą sportu strongman. Tak czy inaczej, pierwsze miejsce i cała chwała w tym roku należy do człowieka, którego nikt nie znał w zeszłym roku. Mitchell Hooper zdominował tegoroczne zawody z absolutnie miażdżącym zwycięstwem i dominacją, ogromne gratulacje. A biorąc pod uwagę jego wiek i kondycję, myślę, że doda jeszcze kilka tych złotych statuetek, o ile pozostanie wolny od kontuzji. Srebro w tym roku zdobył dwukrotny mistrz Tom Stoltman, dla którego srebro jest również drugim w karierze. Oleksii Novikov zabiera brązową statuetkę do Ukrainy, długo utrzymując się na pozycji wicelidera, ale ostatecznie wystarczyło to na trzecie miejsce. Gratulacje dla nich wszystkich.

Najsilniejszy człowiek świata 2023 - wyniki