Arnold Strongman Classic 2025 - wyniki i relacja

Rok minął i po raz kolejny mamy jedno z największych świąt sportu strongman. W Columbus w stanie Ohio (USA) odbyła się kolejna edycja Arnold Strongman Classsic, ponownie w ramach festiwalu sportowego pod patronatem Arnolda Schwarzeneggera. Do ogromnej imprezy kulturystycznej dołączyło z czasem 28 innych dyscyplin sportowych, a setki sportowców walczyło w ten weekend o upragnione miejsca w swoich dyscyplinach. Arnold Strognman Classic jest stałym elementem wśród dyscyplin sportowych festiwalu. Każdego roku tysiące ludzi na miejscu i setki tysięcy online zwracają na niego uwagę. W końcu jest to jeden z najtrudniejszych wyścigów w historii i są tacy, którzy stawiają go przed słynnym World's Strongest Man pod względem jakości wyścigu.

View this post on Instagram

A post shared by Nick Best (@nickbeststrongman)

Ale oprócz zawodów amatorskich i kobiecych będę robił zawody najlepszych, najlepszych na świecie, profesjonalnych siłaczy. Na Arnold Strongman Classsic 2025 nominowano w tym roku 10 zawodników i byli to zawodnicy tylko z czterech krajów. Najliczniej reprezentowane były Stany Zjednoczone, następnie Kanada i po jednym zawodniku z Wielkiej Brytanii i Islandii. I trzeba przyznać, że pojawiło się kilka ciekawych nazwisk. Tytułu bronił Mitchell Hooper z Kanady, który jest obecnie w dobrej formie i od kilku lat wyznacza poprzeczkę dla całego sportu. W wyścigu wziął również udział Tom Stoltman, trzykrotny zdobywca tytułu World's Strongest Man i jedyny zawodnik w ostatnim czasie, który był w stanie pokonać Hoopera. Hafthor Bjornsson, gigant z Islandii, również przyjechał, ale miał inny cel niż zwycięstwo w klasyfikacji generalnej.

Zawodnicy rywalizowali w dwudniowym wyścigu w sześciu niezwykle trudnych konkurencjach, oceńcie sami:

• Max Deadlift (na osi słonia)
• Overhead Medley
• Przenoszenie drewna
• The Big Jerk
• Przenoszenie i przeciąganie
• Stone to Shoulder

Maksymalny martwy ciąg

Zacznijmy od razu, martwy ciąg na długiej osi Słonia przy maksymalnym ciężarze, gdzie jeszcze uderzyć... a kiedy jak nie na pierwszym evencie, no nie... Ale to było świetne widowisko. Zaczęło się od 354 kg i cały czas szło w górę. Zawodnicy mogli nawet przeskoczyć wagę. I to jest właśnie wydarzenie, do którego islandzki Bjornsson trenował. Jego celem było wyrównanie własnego i absolutnego rekordu w martwym ciągu i uciszenie Eddiego Halla i jego nochsledy raz na zawsze, nawet jeśli był to długi axel zamiast konwencjonalnego. Zbyt wiele napisano o rozdźwięku między Bjornssonem i Hallem, więc przejdę dalej. Ten początkowy ciężar nie był obsługiwany przez jednego zawodnika.

Reszta zawodników zrobiła to z łatwością, a większość z nich dołożyła znacznie więcej. Finiszujący na trzecim miejscu Bobby Thompson, świetny amerykański zawodnik poradził sobie z 447 kg. Mitchell Hooper, który zajął drugie miejsce, mimo że nie lubi martwego ciągu, jest w tym cholernie dobry, nawet do tego stopnia, że był w stanie zaatakować magiczne pół tony... 450 kg. Od razu wiedziałem, że Hafthor Bjornsson wygra zawody, nawet przed wyścigiem, ale niestety bez specjalnej premii w wysokości 101 tysięcy dolarów za pobicie rekordu, próba 501 kg poszła zupełnie nie tak, co dokładnie się stało, nie wiem, ale myślę, że Hafthor po prostu nie miał dnia, chociaż zdecydowanie trenował. Hafthor z absolutną łatwością poradził sobie z 465 kg i tym samym wygrał tę dyscyplinę.

Overhead Medley

Jednoręczny ciężar 110 kg, następnie kamień 125 kg, a potem dwie kłody do wyboru, jedna obciążona 170 kg, a druga 195 kg. Za każdą podniesioną część zawodnik otrzymywał 1 punkt, wyjątkiem była cięższa kłoda, za jej opuszczenie było 10 punktów. Większość pozostałych, po porażce, przynajmniej zdobywała punkty za lżejszą kłodę. Trzecie miejsce Mitchell Hooper, który raz poradził sobie z ciężką kłodą i zdobył srebro z 12 punktami. Drugie miejsce Trey Mitchell 32 punkty. Pierwsze miejsce, tyle samo punktów Lucas Hatton, Amerykanin, o którym na pewno jeszcze usłyszymy....

Przenoszenie drewna

Przenoszenie ogromnego drewnianego corralu na wznoszącej się platformie to gratka, którą można zobaczyć właśnie tutaj, na Arnold Strongman Classic. Płot o wadze 400 kg jest ulubionym miejscem Mateusza Kieliszkowskiego z Polski, który nadal jest rekordzistą, pokonując całą 12-metrową trasę w niewiarygodnym czasie 7 sekund. Pierwszy zawodnik Maxime Boudreault pokonał trasę w niesamowitym czasie 7,66 sekundy, ale na powtórce widać było, że rzucił płotkiem około 40 centymetrów przed metą, potknął się i zataczając się w całej kłodzie, zmierzono mu 11,63 metra.

Szkoda, trzeba powiedzieć, że Maxime nie zaprezentował się tak, jak jesteśmy do tego przyzwyczajeni pierwszego dnia, nie wiem dokładnie, co było z nim nie tak lub co się stało, ale nie wziął udziału w wyścigu następnego dnia. Miejmy nadzieję, że nie jest kontuzjowany i wkrótce zobaczymy go ponownie. Gdyby mógł zrobić jeszcze jeden krok, z pewnością zająłby czołowe miejsca. Na trzecim miejscu uplasował się Evan - T-Rex - Singleton z czasem 17,91 sekundy. Na drugim miejscu Lucas Hatton z czasem 12,37 sekundy. Zwycięzcą zawodów został Mitchel Hooper z czasem 10,77 sekundy.

The Big Jerk

Big face, a konkretnie big face ze sztangą za głową. Obawiałem się trochę, czy ta dyscyplina w ogóle zainteresuje widzów, jest zbyt statyczna, pod tym względem o wiele ciekawiej jest oglądać ciężarowców, którzy spędzają tysiące godzin rocznie doskonaląc swoją technikę. Ale spójrzmy prawdzie w oczy... Podobało mi się i to bardzo. Sam fakt, że zaczęło się od 215 kg. To po prostu masakra. Drugie i trzecie miejsce ze sztangą 242,5 kg zajęli Mithcell Hooper i Trey Mitchell. Zwycięzcą dyscypliny został Lucas Hatton, któremu udało się wyrwać 247,5 kg. To ogromna siła.

Przenoszenie i przeciąganie

Jak opisać tę dyscyplinę na tyle, by każdy mógł ją sobie wyobrazić? Są sanie z pasem, jedna kłoda na saniach i dwie inne kłody po drugiej stronie toru. Zawodnik musi najpierw załadować obie kłody na sanie, a następnie przeciągnąć sanie przez tor za pasek. Kłody ładunkowe ważyły 139 kg i 156 kg i miały jeden duży uchwyt pośrodku. Całe sanie ważyły 771 kg. Szaleństwo? Tak. Niemożliwe? Nie. Wszystkim zawodnikom udało się ukończyć zawody w limicie czasu. Trzecie miejsce, Tom Stoltman, który zrobił to wszystko w 37,37 sekundy. Drugie miejsce, Mitchell Hooper, 35,29 sekundy. Najmniej czasu potrzebował Hafthor Brjonsson - 31,21 sekundy. Odniósł zwycięstwo w tej dyscyplinie.

Stone to Shoulder

Tym razem będzie dużo łatwiej to opisać. 2 kamienie atlasowe, 158 kg i 184 kg. Zawodnik może wybrać, który z kamieni podniesie na barki. Lżejszy z kamieni jest wart jeden punkt, cięższy jest wart dziesięć punktów. Jeśli zawodnik zacznie od cięższego kamienia, może przejść do lżejszego i dodać kilka dodatkowych punktów. Nie można wrócić z lżejszego kamienia na cięższy. Mitchell Hooper i Tom Stoltman zdołali zdobyć 20 punktów, dwa razy więcej niż najcięższy kamień, Tom nawet raz prawie upuścił kamień i wyglądało to kiepsko. Jeszcze jedno powtórzenie dla Lucasa Hattona, 30 punktów. Austin Andrade wygrał dyscyplinę i zdobył 40 punktów. Bobby Thompson nie wszedł do tej dyscypliny, jego jeden punkt nawet z zerem nie miał szans przesunąć go niżej, ale nawet z pełnym wynikiem nie mógł trafić na wyższe stopnie. Zamiast nabawić się kontuzji, podziękował widzom i pożegnał się.

Wyniki

A więc... I to koniec. Trzeba uczciwie przyznać, że Amerykanie potrafią robić potworne produkcje i wyścigi. Atmosfera była fantastyczna, Arnold oglądający z pierwszego rzędu... Tegoroczny wyścig znów był perfekcyjnie przygotowany i nie miał ani jednego błędu. Mithell Hooper pokazał, że jest obecnie najsilniejszym człowiekiem na świecie. Jego trzecie z rzędu zwycięstwo w najtrudniejszym wyścigu świata tylko to potwierdza... Miejmy nadzieję, że wytrzyma jeszcze kilka lat i wyrówna, a nawet przebije rekord samego półboga sportów siłowych, Zydrunasa Savickasa. Jak na razie mogę powiedzieć, że Michtell ma solidną passę. Na drugim miejscu Lucas Hatton, dobrze przygotowany i dobrze walczący zawodnik. Czy następca nietykalnego Briana Shawa może pojawić się tak szybko? Dlaczego nie? Z niecierpliwością będę czekał na jego rozwój.

Trzecie miejsce Hafthor Bjornsson, który pierwotnie wybrał się na martwy ciąg, ale nie wyszło i zdobył brąz. Zdecydowanie poprawił się w porównaniu do zeszłego roku, ale według jego własnych słów nadal musi pracować nad push eventami. Nieco rozczarował mnie Tom Stoltman, mimo że jest obecnie zawodnikiem z największą liczbą tytułów World's Strongest Man, zajął dopiero 7. miejsce, z czego chyba nawet on nie może być zadowolony. Ale Arnold to nie World's, co może potwierdzić rekordzista Mariusz Pudzianowski, który nadal posiada rekord 5 zwycięstw w World's Strongest Man, ale ani razu nie znalazł się w pierwszej trójce na Arnold Strongman Classic.

Zdecydowanie polecam obejrzeć materiał z zawodów, a jeszcze lepiej zaplanować podróż do Ohio w przyszłym roku i wziąć w nich udział osobiście, to zdecydowanie świetne doświadczenie.