Przestań czekać na łatwiejsze życie. Zmień swoje nastawienie do obecnego

Znasz to uczucie. Siedząc wieczorem przy biurku, mając przed sobą niekończącą się listę rzeczy do zrobienia, obowiązki rodzinne, terminy w pracy, obowiązki domowe i to uporczywe uczucie, że powinieneś ćwiczyć, zdrowo się odżywiać i spać przez co najmniej osiem godzin. Czujesz, że lada chwila załamiesz się pod ciężarem.

Większość z nas ma taką samą reakcję na tę sytuację. Zaczynamy czekać.

Czekamy na zakończenie trudnego projektu. Czekamy, aż dzieci dorosną. Kiedy święta się skończą. Kiedy wszystko się "uspokoi", a życie w końcu da nam trochę łatwiejszy sezon. Ale prawda, którą rzadko chcemy przyznać, jest taka, że ten sezon prawdopodobnie nigdy nie nadejdzie. A jeśli nadejdzie, stare obowiązki zostaną natychmiast zastąpione nowymi.

Legendarny trener piłki nożnej Lou Holtz powiedział kiedyś zdanie, które doskonale oddaje istotę tego problemu:

"To nie ciężar, który nosisz, cię łamie, ale sposób, w jaki go nosisz".

Cytat ten niesie ze sobą zaskakującą ulgę. Oznacza on, że niekoniecznie musimy zmieniać okoliczności naszego życia, by przestać cierpieć. Musimy zmienić nasze nastawienie do nich.

Fizyka stresu: sztywność kontra elastyczność

Kiedy spojrzysz na dwie osoby przechodzące przez identycznie trudny tydzień - te same terminy, ten sam brak snu, ten sam stres rodzinny - często zobaczysz dwa zupełnie różne wyniki. Jedna z nich jest na skraju załamania nerwowego, a druga przechodzi przez sytuację zmęczona, ale spokojna.

Różnica nie polega na tym, że druga osoba ma łatwiejsze zadania. Różnica polega na biologicznej i psychologicznej mechanice podejścia do stresu.

Kiedy znosimy stres życia z zaciśniętymi zębami i białymi knykciami, usztywniamy się. Każdy nowy obowiązek postrzegamy jako osobistą zniewagę, dowód na to, że życie jest niesprawiedliwe. Ten wewnętrzny opór działa jak mnożnik bólu. Waga problemu pozostaje taka sama, ale nasza zdolność do jego udźwignięcia drastycznie spada. W mechanice to, co jest sztywne i nieelastyczne, pęka pod naciskiem. To, co jest elastyczne, absorbuje nacisk.

Lekcje od rzymskiego cesarza

Ta idea nie jest jakimś nowoczesnym wynalazkiem z książek motywacyjnych. Znali ją już starożytni stoicy. Weźmy na przykład Marka Aureliusza. Nie był on filozofem mieszkającym w wieży dla słoni. Był rzymskim cesarzem, który musiał zarządzać imperium w środku wyniszczającej wojny, pochować swoje dzieci i walczyć z ciężką chorobą.

W swoich pismach(Conversations to Himself) wciąż powracał do jednej rzeczy: wydarzenia same w sobie są neutralne. To, co nas boli, to nie sytuacja, ale nasza ocena tej sytuacji.

Podam prosty przykład:

• Sytuacja: w piątkowe popołudnie szef przysyła ci pilne zadanie.
• Wewnętrzny opór: "Czy on żartuje? Dlaczego to zawsze ja? Zrujnował mi cały weekend, nienawidzę tego miejsca!" (Rezultat: irytacja, nerwica żołądka, zrujnowany wieczór).
• Stoickie podejście: " Jest tutaj. To irytujące, ale to tylko zadanie, które muszę rozwiązać. Jak zrobić to najskuteczniej?" (Rezultat: Zadanie wykonane, jesteś spokojny).

Często konstruujemy cierpienie dla siebie tylko wtedy, gdy kłócimy się z sytuacją w naszych umysłach.

Jak zmienić swoje "nastawienie" w praktyce?

Zmiana sposobu noszenia ciężaru nie wymaga godzin medytacji. Wymaga jedynie sekundy szczerości z samym sobą. Spróbuj wybrać jedną rzecz, która cię teraz stresuje i zastosuj do niej następujące trzy kroki:

1. zadaj sobie kluczowe pytanie

Zadaj sobie pytanie: "Czy staram się realistycznie rozwiązać ten problem, czy po prostu przez niego cierpię?". To tylko dolewa oliwy do ognia.

2. ugryź głaz

Jeśli głaz jest zbyt ciężki, nie podnoś go do końca. Rozbij go na mniejsze kawałki młotkiem. Co najmniej możesz teraz zrobić? Odpowiedzieć na jeden e-mail? Posprzątać jedno biurko? Zrobić pięć przysiadów? Jak tylko się ruszysz, zyskasz bezwładność.

3) Zdejmij maskę superbohatera

Czasami nie można zmienić swojego nastawienia inaczej, niż przyznając: "To dla mnie za dużo". Poproszenie partnera, kolegi lub przyjaciela o pomoc nie jest oznaką słabości. To akt mądrego zarządzania własną energią.

Wniosek.

Czekanie, aż życie stanie się łatwiejsze, to pułapka. Życie po prostu przynosi obowiązki, presję i nieoczekiwane wydarzenia.

Celem nie jest posiadanie pustego plecaka i beztroskie życie na plaży. Celem jest nauczenie się, jak chodzić z tym plecakiem, aby nie złamać sobie kręgosłupa. Następnym razem, gdy poczujesz się przytłoczony, zatrzymaj się, wyprostuj plecy, rozluźnij zaciśniętą szczękę i zdaj sobie sprawę: Ciężar jest jaki jest. To, jak go uniesiesz, zależy wyłącznie od ciebie.